Χανιά, μια πόλη βρώμικη.

Περπατώντας μέσα στην πόλη, σε δρόμους όπως η Ι. Σφακιανάκη, η Πειραιώς ή περιμετρικά του Δημοτικού προσπαθείς να θυμηθείς πότε η πόλη που μεγάλωσες ήταν περισσότερο βρώμικη και το μυαλό δεν μπορεί να σου δώσει την αντίστοιχη απάντηση.

Τα πεζοδρόμια και οι κάδοι βρωμάνε, τα δέντρα έχουν φτάσει σε απίστευτα ύψη, κατά πλάτος έχουν κλείσει μαζί με τους θάμνους την ελεύθερη χωρίς εμπόδια κίνηση των πεζών, περιμένοντας να πέσουν τα φύλλα τους και τα κλαδιά τους και με την βοήθεια του νερού να φράξουν κάθε φρεάτιο και να δημιουργήσουν πλημμυρικά φαινόμενα.

Μπορεί να γκρινιάζουμε για τον “μεγάλο περίπατο” του Μπακογιάννη αλλά τουλάχιστον αυτός βγάζει τις υπηρεσίες του Δήμου σαρώνοντας και καθαρίζοντας περιοχές ολόκληρες.

Εδώ είναι απλά Σεπτέμβρης και περιμένουμε να βρέξει.

Βλακεία , ανευθυνότητα και υπευθυνότητα

Με την ίδια άνεση αυτοί που πετάνε τα σκουπίδια τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, θα τρακάρουν την ώρα του παρκαρίσματος τα σταθμευμένα οχήματα κάνοντας μικροζημιές και θα φύγουν χωρίς να αφήσουν σημείωμα.

Με την ίδια ακριβώς ευκολία θα διπλοπαρκάρουν για να κάνουν την «δουλίτσα»  τους αλλά και θα παρκάρουν πάνω σε ράμπες ΑΜΕΑ.

Με την ίδια βλακεία που κουβαλούν θα μπουν ανάποδα  σε μονόδρομους και θα παραβιάσουν στοπ.

Με την ίδια ανευθυνότητα που έχουν και προσπερνούν στις στροφές, θα αφήσουν τον κολλητό τους που είναι μεθυσμένος να πιάσει το τιμόνι και να σκοτώσει μπαίνοντας στον αντίθετο ρεύμα.

Για αυτό οι υπόλοιποι με την ίδια ακριβώς υπευθυνότητα που μας χαρακτηρίζει δεν θα πρέπει να δείχνουμε καμία ανοχή σε όλους αυτούς.

Από την δεκαετία του ’80 , στα πρώτα μου παιδικά χρόνια, θυμάμαι τα Χανιώτικα Νέα να καταφθάνουν κάθε πρωί τυπωμένα στα σκαλοπάτια του σπιτιού μου.

Ακουμπώντας την εφημερίδα ένιωθες το φρεσκοτυπωμένο μελάνι να αφήνει την όμορφη μαυρίλα του στα χέρια σου και ταυτόχρονα ερχόταν η μυρωδιά του τυπογραφείου στη μύτη σου.
Θυμάμαι πάντα την μικρή διαμάχη στο σπίτι για το ποιος θα διάβαζε πρώτος την εφημερίδα. Ακόμα όμως και αν δεν ήμουν εγώ αυτός που θα την διάβαζα πρώτος, ήξερα, ότι αργότερα θα με περίμενε στον καναπέ της κουζίνας.

Τα χρόνια πέρασαν, η τεχνολογία εξελίχθηκε , οι εποχές άλλαξαν αλλά η καθημερινή τυπωμένη έκδοση της εφημερίδας συνεχίζει και φτάνει στο πατρικό σπίτι.

Εγώ έλειψα για μεγάλα χρονικά διαστήματα από τα Χανιά, αλλά δεν πέρασε ούτε μία μέρα που δεν θα έμπαινα από το Internet να έριχνα έστω και μία ματιά στα γεγονότα της πόλης μέσα από την ματιά των Χανιώτικων Νέων.

Τα τελευταία χρόνια ολόκληρη η έκδοση της εφημερίδας ανεβαίνει στην ιστοσελίδα της. Τόσα χρόνια δωρεάν και χιλιάδες μάτια την ξεφύλλιζαν ηλεκτρονικά.

Όσο οι εποχές ήταν καλές και οι διαφημίσεις πολλές τα Χανιώτικα Νέα κράτησαν χωρίς κόστος την ηλεκτρονική της έκδοση και μας ενημέρωναν καθημερινά.Ο κορωνοϊός μηδένισε σχεδόν τα διαφημιστικά έσοδα και τα έσοδα από τις λοιπές καταχωρήσεις.

Τώρα ήρθε η ώρα να πούμε το δικό μας ευχαριστώ, να κρατήσουμε την εφημερίδα ανοικτή σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες.Να πούμε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους της εφημερίδας, που τόσα χρόνια ήταν εκεί και έδωσαν την δύσκολη μάχη της ενημέρωσης, ότι τώρα θα είμαστε εμείς δίπλα τους και η επόμενη μέρα θα τους βρει όλους εκεί.

Το κόστος δεν είναι μικρό και σίγουρα δεν περισσεύει σε κανέναν. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν γίνουμε πολλοί, τότε και η εφημερίδα θα το μειώσει.

Ας στηρίξουμε την εφημερίδα μας μέσω της ηλεκτρονικής της έκδοσης, ένα μικρό ευχαριστώ για όλα αυτά τα χρόνια. Άλλωστε το αξίζει.

Ιταλικός Στρατώνας, η επόμενη μέρα.

Ένα μοναδικής ιστορίας κτίριο στα Χανιά χθες το βράδυ καταστράφηκε ολοσχερώς .

Ήταν ένα κτίριο το οποίο χτίστηκε το 1870 σαν Ιταλικός Στρατώνας και το Ελληνικό  Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στο οποίο ανήκει το είχε αφήσει στην τύχη του καθώς δεν φρόντισε ούτε καν να το παραδώσει σε κάποιον φορέα ο οποίος θα μπορούσε να το αξιοποιήσει και να το προστατεύσει.

Το θέμα την επόμενη μέρα δεν είναι απλώς να αποδώσουμε ευθύνες, κατηγορώντας τους πάντες και τα πάντα, ειδικά πίσω από μία οθόνη υπολογιστή, το θέμα είναι να βρούμε τον τρόπο ώστε ο χώρος αυτός να αξιοποιηθεί προς όφελος της πόλης και να μην αποτελέσει εστία μόλυνσης.

Η καλύτερη λύση αυτή την στιγμή θα ήταν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να το αποδώσει στον Δήμο Χανίων, οποίος το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να το καθαρίσει και να το προστατεύσει.

Είναι ένας χώρος οποίος μπορεί να γίνει ένας χώρος πολιτισμού μαζί με πολλές άλλες χρήσεις και να δέσει αρμονικά με το πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, το Πολιτιστικό κέντρο , τον Δημοτικό Κήπο αλλά και την Δημοτική Βιβλιοθήκη όταν αυτή ολοκληρωθεί .

Ακόμα και μέσα στην καταστροφή πρέπει να βλέπουμε τις ευκαιρίες που προκύπτουν και είναι μία μοναδική ευκαιρία να αποδοθεί στους φορείς που μπορούν πραγματικά να το αξιοποιήσουν.

κάποια μικρά υστερόγραφα :

1^ον Το προσωπικό της πυροσβεστικής πραγματικά έδωσε τον καλύτερο του εαυτό την χθεσινή δύσκολη ημέρα. Το φιλότιμο των ανδρών της πυροσβεστικής πραγματικά άξιο συγχαρητηρίων που ακόμα και εκτός υπηρεσίας στο ρεπό τους βρέθηκαν στο χώρο.

 2^ον Ελλιπή τα μέσα που διαθέτει η πυροσβεστική , σχισμένες μάνικες, μηχανήματα και εξοπλισμό που δεν δούλευε την κρίσιμη στιγμή.

3^ον Ο αντιπεριφερειάρχης δήλωσε χθες στη Νέα Τηλεόραση ότι έστελνε επιστολές για το συγκεκριμένο κτίριο και όπως σχολίασε και κάποιος άλλος στην τηλεόραση αυτό λέγεται «μετάθεση ευθυνών»

4^ον Δυστυχώς οι περισσότεροι εκ των βουλευτών του Ν. Χανίων χθες ήταν εξαφανισμένοι. Μάλιστα ένας από αυτούς έκλεισε το τηλέφωνο όταν τον κάλεσαν από την Νέα τηλεόραση.

5^ον Εξαιρετική η κάλυψη της Νέας Τηλεόραση στο συμβάν, με ζωντανή σύνδεση μέχρι αργά και πλάνα ακόμα και με drone από ψηλά.